O nee. You are using Internet Explorer Please get a modern browser like Firefox?

Eerste 1000 kilometer gefietst. Einde Egypte bereikt.

Geplaatst op zo 5 sep 2010

De eerste 1000 kilometer zitten erop. Nog 11.000 kilometer te gaan dus en het ging niet slecht. Ik had verwacht dat ik met de zomerse hitte toch wel acht dagen nodig had om het zuiden van Egypte te bereiken, maar dat viel erg mee. Drie dagen heb ik het echt warm gehad en dat waren de enige dagen dat ik hele dagen heb gefietst. Daarvan was de laatste het zwaarste van de Rode Zee door de Eastern Desert naar de Nijl toe met de harde hete tegenwind en erg weinig schaduw. Na het bereiken van de Nijl hoefde ik mij ook niet meer te haasten aangezien ik voor de resterende 310 kilometer nog  vier dagen had. Ik heb de 1000 kilometer daardoor in drie hele en vier halve dagen gereden. Beter de kilometers wat meer spreiden dan dat ik langer in Aswan moet wachten. Wel jammer dat ik op de boot moet wachten anders had ik in kilometers mooi een voorsprong kunnen opbouwen. Evengoed fietste ik de 229 kilometer van Luxor naar Aswan in 24 uur. Op donderdag vertrok ik om 11.00 uur vanuit Luxor om vrijdag om 11.00 uur in Aswan aan te komen.

Toen ik toch maar in de warme tent was gaan slapen nadat er een zwarte schorpioen over me heen liep stond ik om 5.00 uur op. Door de warmte had ik niet lekker geslapen, maar vandaag hoefde ik toch niet zo ver. Er lag slechts 84 kilometer weg voor me richting Luxor. Gelukkig was de tegenwind in de morgen verdwenen en kon ik met windstil weer vertrekken. Na een kilometer zag ik al een afslag richting Luxor die ik wilde nemen door de woestijn, maar dat ging niet door. De politie hield me tegen omdat er op deze weg naar Luxor geen politie is. Ik vertelde dat ik dat juist prettig vond, maar dat had weinig zin. Ik moet de weg langs de Nijl naar Luxor volgen. Geen probleem, zo kom ik er ook. Na 15 kilometer kom ik bij de Nijl aan en buig af naar het zuiden. De weg is hier echt bezaaid met checkposts iedere paar kilometer. Telkens moet je weer tussen de hekken door zigzaggen en afremmen voor de bulten asfalt op de weg. Meestal probeer ik tempo te maken en vooral even snel contact te zoeken. Met een brede glimlach en zwaaiend roep ik: " A Salaam aleikom", en dat maakt iedere moslim al snel blij zodat ik meestal hetzelfde met wat gewuif terug krijg en weer verder kan. Soms wordt er nog wat na geschreeuwd maar daar reageer ik niet meer op. Af en toe moet ik stoppen en volgt er weer een mooi blabla-verhaal over voetbal en dergelijke, wordt er wat genoteerd en kan ik weer verder. Na 70 kilometer stop ik om een plasje te doen en zie wanneer ik mij omdraai dat er een politieauto stopt. Ze stappen uit en komen naar me toe. Een spreekt er wat Engels en dus ben ik al snel weer over koetjes en kalfjes aan het praten. De ander is bezig met zijn marifoon en het enige dat ik daarvan kan verstaan is Nederlander en fiets. Na een kwartier wordt mij gevraagd of we weer zullen gaan. "Hoezo we?", vraag ik vriendelijk en krijg als antwoord dat ze mijn begeleidingsvoertuig richting Luxor zijn en al tien kilometer achter mij aanrijden. Nou prima dan, dan gaan we toch weer! We rijden verder en bij de volgende checkposts wijs ik vrolijk naar achteren en fiets snel door. Tien kilometer voor  Luxor zijn we bij de stadscheckpost en wordt de achtervolging beeindigd waarna ik alleen verder kan. Ik wil in één keer doorrijden naar het centrum, maar mijn temperatuur raakt absoluut overgekookt zodat ik 1500 meter voor de stad echt moet stoppen bij een bezinepomp om binnen bij de airco bij te komen met vijf koude blikjes frisdrank die er in een mum van tijd in zitten. Door de hitte zakt mijn hartslag ook niet meer en blijft op 84 hangen terwijl hij normaal onder de 50 zit. Na een half uur fiets ik de stad in, eet als lunch een pizza. In toeristische plaatsen is het namelijk niet moeilijk om tijdens de Ramadan eten te vinden. Ik zoek het New Pola hotel op omdat dit een rooftop zwembad heeft en duik daar dan ook snel in om af te koelen. In de middag bezoek ik de tempel van Karnak en de Luxor tempel. Best knap hoe ze die stenen duizenden jaren geleden hebben opgestapeld en voorzien van kindertekeningen, maar ik ben een beetje tempel-moe. In al die jaren reizen heb ik overal zoveel oudheden en piramides gezien van Teotitiakan, Palenge in Mexico, Tikal in Quatamala, Persepolis, Xerxes in Iran, Efeses in Turkije, Romeinse oudheden etcetera dat ik het wel even geloof. Ik besluit dan ook om hier niet langer te blijven en morgen verder te fietsen naar het zuiden. Ik besteed de resterende tijd dan ook liever afkoelend in mijn prive zwembad op het dak van het hotel op de negende verdieping met uitzicht over de Nijl.