O nee. You are using Internet Explorer Please get a modern browser like Firefox?

1000 mijl onderweg

Geplaatst op wo 29 mei 2013

"Gisteren dag 24 op de oceaan. En dan passeer ik de 1000 mijl vanaf de Cocos-eilanden en dat is ontzettend goed. Dat betekent dat ik een gemiddelde van 42 mijl per dag heb, dat is me niet eerder gelukt op andere oceanen bij de start, denk ik zo. Dat loopt zeer goed, plus de route loopt heel goed naar het westen. Ik ben op twaalf graden gestart, en ik zit nu op elf graden. Ik ben langzaam weer een beetje aan het zakken naar die twaalf-gradenlijn toe. Dat is perfect, want die gaat rechtstreeks echt naar de noordpunt van Madagaskar en richting Dar-es-Salaam en dat is echt de kant waar ik naar toe moet. Nu word ik ook wat meer doorgezet, omdat ik in een sterker stromingsgebied terecht ben gekomen. Dat is een hele sterke stromingscorridor die me helemaal door gaat zetten richting Afrika.

Vandaag dus dag 25, het kabbelt mooi door. Maar de laatste dagen ook veel bewolking gehad en het vervelende daarvan was dat veel van die buien ... steeds je boot uit koers wordt gebracht door windshifts. Steeds weer op koers brengen in de nacht en dat betekent ook ieder uur eruit springen omdat je alarm weer af gaat en dat je die boot weer recht moet krijgen met de auto-pilot op de koers. Dan loopt 'ie weer en dan maak je tenminste weer die mijlen.

Vannacht was sowieso een hele onrustige nacht. Want ... nou ja ... dat was prettig natuurlijk, eindelijk eens wat vis in de buurt. Wel inktvis, maar evengoed lekker natuurlijk. Die pakten wel aardig, dus ik ving er vijf achter elkaar. En toen had ik de vijfde om drie uur 's nacht, toen dacht ik: het is wel eens mooi geweest, nu haal ik 'm binnen, het is genoeg voor vandaag. Dus vandaag eens even lekker wat sushi gaan maken, ik heb ze net schoongemaakt dus ik ga ze zo lekker opbakken. Dan lig je te slapen, en je hoort gewoon 'zzzhjjj' die lijn zoemen. Daar schrik je wakker van en dan haal je er weer eentje binnen. Maar ook omdat die boot steeds om de paar uur weer uit koers werd gebracht en ik zat ontzettend laag in de energie. Het vreemde was ook, hij zat op een peil van 10. 10 volt, dat is gewoon verreweg leeg en hij begon 's nachts te laden! Terwijl de autopilot liep, kwam die 's ochtends uit voordat de zon opkwam op 11,5. Dat is echt verbazend hoe vreemd dat is.

Heel af en toe zet ik even om energie te besparen de Sea-Me aan, kijken of er wat in de buurt was. Er bleek helemaal niets aan scheepvaart in de buurt te zitten. Totdat ik een windshift had en ik de boot in orde moest brengen, naar buiten dook en opeens een vrachtschip op een paar honderd achter me langs zie varen. Dus ik schrok me rot, ik zet die Sea-Me weer aan, en hij pakt 'm gewoon niet, dus sommige schepen varen gewoon op een andere frequentie. Ik moet er gewoon van uitgaan dat ik niet altijd wordt gezien en ik moet gewoon echt blijven opletten, en 's nachts dus ook.

Maar tot dusver gaat het gewoon uitstekend en ik hoop in die sterke stroming die er aankomt dat de komende dagen zelfs weer wat snelheid toeneemt.Hoewel ik aan de snelheid en de dagafstanden niet mag klagen. Gisteren was het 44 mijl en vandaag gaat het weer die kant op. Ik mag hopen dat er wat meer zon komt, de zon is net een beetje doorgebroken. Die accu's moeten echt nu doorladen, ik moet echt weer water gaan maken.Ik zit nog met zo'n drie liter, daar red ik de hele dag mee. Ik moet op de een of andere manier aan water zien te komen, dus hopen dat die zon een beetje door blijft trekken. Dat ik in ieder geval weer een jerrycan met tien liter wat kan maken dat ik weer voor twee dagen genoeg heb."