O nee. You are using Internet Explorer Please get a modern browser like Firefox?

Will I ever leave Australia!!!!

Geplaatst op wo 6 jun 2012

Will I ever leave Australia!!!!

We zijn ondertussen een week verder en de weerssituatie blijft er uiterst beroerd uit zien. Het plan was om op 23 mei te starten met de roeioversteek over de Indische oceaan. Ondertussen zijn we 2 weken verder en is het 6 juni. Nog steeds is er geen uitzicht op vertrek. Tot zover ik de weersverwachting kan zien en dat is tot volgende week woensdag staat er nog steeds een noordelijke wind en daar heb ik helemaal niets aan. Echt een onmogelijke wind om te starten omdat die me naar het zuiden zet richting een de Abrolos en houtman eilanden en alle riffen er omheen. Er zit niets anders op dan afwachten, maar ik kan je zeggen dat de frustratie behoorlijk aan het toenemen is. Ik zit nu al 4 weken in Australie en dat is al zo lang dat ik ondertussen al verhuisd ben. Sinds afgelopen weekend woon ik in het nieuwe huis van Mariska en Erik. Zo’n 500 meter vanaf het oude huis. Het enige voordeel aan de verhuizing was dat ik 3 dagen heb kunnen verhuizen en op die manier nog een beetje aan krachttraining doe. Gisteren besloot ik om maar wat aan conditietraining te gaan doen. Ik nam 1 van Erik zijn racefietsen en een fietsoutfit van hem + helm omdat dat verplicht is in Australie. In de middag ben ik even 100 kilometer heen en weer gaan racen van Two Rocks naar Perth. Dat voelt goed en daardoor besloot ik om dat iedere dag te gaan doen zo lang ik hier nog zit. Vandaag werd dat echter niets aangezien het weer omgeslagen is, er een harde wind staat en het de hele dag aan het hozen is. De temperatuur is ook drastisch gedaald naar een graad of 15.

Vanuit Geraldton ben ik teruggekeerd naar Two Rocks en dacht even aan een korte vertraging zodat ik maar 1 broek en 2 shirts had meegenomen. Niet handig om twee witte shirts te gebruiken voor een verhuizing en een paar kampvuurtjes waarvoor we hout hadden geleend uit het national park ;-) Die shirts zijn nu dus zwart en die worden zeker niet meer wit zodat ik nu in een in geleende kleding rondloop zoals een strak spijkerbroekje model voor vrouwen die zo laag op je heupen zit zodat je bij voorover bukken  je bilnaad ziet. Morgen gaan we waarschijnlijk even naar het rode kruis waar werklozen en mensen in de bijstand voor een habbekrats tweedehandskleding vandaan kunnen  halen. Als het wat droger wordt denk ik eraan om even 800 kilometer heen en weer naar de boot te gaan fietsen in 4 dagen.

Vandaag nog twee interviews gehad met het Algemeen Dagblad en RTV Noord-Holland over “never ever leaving” oceaanroeier en vanavond nog even skypen met een gezelschap van 200 leveranciers van de Parnassia bavo Groep en de raad van bestuur om zo veel mogelijk binnen te halen voor het Annelies fonds oftewel het is de bedoeling om de leveranciers zo veel mogelijk lezingen van mij te laten afnemen na terugkomst van de Indische oceaan, maar met terugkomen ben ik eigenlijk nog niet zo bezig. Eerst maar eens zien weg te komen!