O nee. You are using Internet Explorer Please get a modern browser like Firefox?

Voorbereidingen verlopen goed, maar wel wat wat extra problemen

Geplaatst op wo 16 mei 2012

Vrijdag 11 mei 1012

Vrijdag morgen moest ik weer bellen met de douane en andere instanties over de boot. Alles is in orde. Volgende week woensdag kunnen we de boot op zijn plaats neerzetten bij de Royal Perth Yacht Club. Nee, nee, fout antwoord. Ik moet de boot nu hebben!!! Na ieder uur weer gebeld te hebben kwam er meer schot in de zaak. Het kon vandaag alleen waren er geen slings om de boot aan op te hijsen. Regel die dan, anders ga ik er zelf wel achteraan. Met enige vriendelijk druk omdat ik zoveel liep te bellen kwam het voor elkaar en kon de boot afgeleverd worden. Ik ruim van te voren in de auto van Mariska (waar ik nu verblijf) onderweg naar de Royal Perth Yacht Club, en echt alles staat hier waardeloos aangegeven. Dan moet je ook weer wennen aan links rijden en dat is vooral moeilijk met rotondes. Ruim een uur te laat kwam ik aan met mijn oude Susuki waarbij je een paar keer per minuut op de snelheidsmeter moet tikken om de daadwerkelijke snelheid te zien. Er bleken 2 Royal Perth yacht Clubs te zijn en uiteraard was ik bij de verkeerde. Ik moest nog een half uur verder zuidelijk. Daar had ik geen tijd meer voor aangezien ik met de auto op tijd terug moest zijn bij Two Rocks bij  Mariska en Erik. Ik belde Clem de haven meester van de Yacht Club en de vrachtwagen stond al klaar en vertelde hem dat ik er niet bij kon zijn. Zet maar neer waar je hem wilt hebben. Het belangrijkste was dat de boot er echt was en dat ik me daar geen zorgen meer over hoefde te maken. Ik had volledig het vertrouwen in hun hijskunsten en reed na uren dolen weer terg naar Two Rocks. Even na 6-en was ik weer terug in Two Rocks  waar we ons gingen opmaken voor een concert en waar was dat concert? Een paar honderd meter naast de Royal Perth Yacht club waar de boot staat. Mariska en Tara waren druk bezig met opmaken en hoge bolle jaren zestig kapsels te creëren. Ik vermoedde dat, dat hier nu in de mode was, maar dat bleek niet het geval. Dit was het kapsel van Clairy Brown die vanavond optrad met the bangin’ rackets.  Beetje Adele/ Winehouse-achtig. Het was een erg leuke avond die nog wat verlaat werd doordat we ’s nachts nog bij vrienden langs gingen zodat we er heel laat inlagen om vervolgens weer vrij laat wakker te worden.

11 en 12 mei 2012

Snel aankleden en onderweg naar de yacht club. Makkelijker gezegd dan gedaan want na een uurtje rijden was ik de weg alweer kwijt en dat zou niet de laatste keer zijn. Dwars door het centrum via allerlei lullige weggetje kwam ik er eindelijk na een barre tocht van 2,5 uur. Daar was de boot ik kon hem al zien staan en al snel was ik bij Clem Rogers de havenmeester. Een goeie kerel die me even snel alles uitlegde. Tja al was  het geen goeie kerel dan kon ik dat hier natuurlijk niet vermelden. Kijkt hij op mijn site en dan word ik er morgen gelijk uitgeschopt. Overal kan ik gebruik van maken. Goede faciliteiten. Mooi bewaakt terrein waar ik nu ook een memberpas van heb om er in en uit te kunnen. Ik besloot om hier vannacht in de boot te blijven slapen om extra werk te verrichten en dat spaart me weer 3 uur heen en weer rijden. Als je goed rijd ten minste en daar ben ik niet zo goed mee zodat ik er nog wel meer tijd mee win.

Eerst maar eens de boot uitruimen en kijken waar alles zit. In Nederland had ik alles snel in de boot gepropt om omdat hij snel met transport moest gaan. Als eerste het voorste zonnepaneel opnieuw bevestigen met langere bouten omdat deze er al bijna afgetrild was tijdens het transport over de snelweg naar Rotterdam. Daarna de kabels leggen en bevestigen aan de accu’s. Het roer plaatsen en bevestigen aan de stuurautomaat en kijken of ik hem kan laten werken met een brede buis erom heen. Damn, dat blijkt niet te werken. Hier moet ik nog goed over nadenken. Nog geen idee hoe ik dit moet oplossen. Een dikkere stuurkabel zou helpen, maar die bestaat volgens mij niet. Laat in de avond spoel ik de watermaker met reinigingsmiddel. Hij loopt goed en komt goed onder druk, maar hij lekt vlak bij de pomp wat ik gelukkig nog net op tijd ontdek voordat de pomp onder water staat. Dat zou grotere problemen hebben voortgebracht. Het lek zit op een vreemde plek. Ik kan niet echt goed zien war het vandaan komt en dus weet ik ook nog niet hoe ik het moet oplossen. Om 24.00 uur is het tijd om te gaan slapen.

Maandag 14 mei 2012.

Na weer even wat geklust te hebben op de boot werd het tijd om op weg te gaan naar Aaron Newman. Een van de eigenaren van Sea to Summit die ik ken via Peter Wayper van Technautic. Oftewel de ene sponsor uit Nederland brengt me in contact met de volgende sponsor in Perth. Sea to Summit is een grote importeur en producent van Sea to Summit outdoorproducten en die zijn in een korte tijd al een grote speler geworden op de wereldmarkt. Van hen krijg ik al mijn voedselpaketten voor 4 manden op de oceaan gesponsord van het Nieuw Zeelandse merk Back Country Cuisine. Erg smaakvol overigens want ik heb er al een paar geprobeerd in Nederland. Daarnaast staat er een berg mountain bread voor me klaar. 3 maanden houdbare wraps zodat ik nog manden lang brood met vis tussendoor kan eten. Die heb ik hier twee weken terug naartoe laten sturen. Op naar die toko door deze onoverzichtelijke stad en dat ritje van een half uur werd weer anderhalf uur wegens een paar keer verkeerd rijden. Zet hier toch in godsnaam wat meer verkeersborden neer. Uiteindelijk kwam ik daar aan om 13.30 uur net toen Aaron weg was, maar alle spullen stonden klaar. Net toen ik weg reed kwam Aaron terug waardoor ik hem helaas net miste. Mijn autotje was weer tot de nok aan toe volgeladen en ik kon weer terug naar de yacht club. Uiteraard weer met twee keer terug rijden. In de middag ben ik weer terug bij de boot en begin ik als eerste met al het voedsel ik de luiken benedendeks te stouwen. Het raakt al aardig gevuld en ik moet nog heel wat aan voedsel bijkopen. Na het voedsel breng ik wat orde op zaken in de kajuit, maak een systeem in de kajuit om cardanisch te kunnen koken met de jetboil brander, bevestig veiligheidslijnen en veligheidsvesten. Bevestig alle lijnen. Aan boord voor anker en drijfankers, maak de drijfankers klaar door ze opnieuw op de juiste manier in te pakken en de nieuwe lijnen van 50 meter te bevestigen. Prepareer mijn anker met 80 meter ankerlijn. Dat moet me toch wel aardig bij riffen uit de weg kunnen houden. Zet de 5 pelican cases vast achter spanbanden in de kajuit. Zoek alle materialen uit en verpak ze in waterdichte zakken. Test gps-en, sea me actieve radarreflector en rol mijn slaapzakje uit voor de nacht.